Η διαφήμιση αναμφισβήτητα αποτελεί μια μορφή τέχνης, που συνδυάζει κείμενο, ήχο και εικόνα, είδη επικοινωνίας που θέτει στην υπηρεσία της πειθούς. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η διαφήμιση κεντρίζει το πλήθος και παρασύρει το κοινό σε δράσεις μεγαλύτερης και συχνότερης κατανάλωσης.
Για να το πετύχει αυτό η διαφήμιση χρησιμοποιεί συγκεκριμένες τακτικές και στρατηγικές που διευκολύνουν την αναγνωρισιμότητα του προϊόντος ή της υπηρεσίας που διαφημίσει αλλά και τη διάκρισή του/της από τον ανταγωνισμό.

Καθώς η διαφήμιση είναι μια ενέργεια μεγάλου κόστους το περιεχόμενο, η μορφή της και η έγκαιρη προβολή της είναι καθοριστικοί παράγοντες της επιτυχίας της. Πολύς κόσμος πιστεύει ότι μια πετυχημένη διαφήμιση είναι προϊόν μια καλής ιδέας, μια έμπνευσης δηλαδή, αγνοώντας ότι στην πραγματικότητα μια πετυχημένη διαφήμιση είναι προϊόν μια καλοσχεδιασμένης στρατηγικής επικοινωνίας.

Το μάθημα λοιπόν αυτό είναι διττό, από τη μία διδάσκει τί είναι η Διαφήμιση και από την άλλη τί είναι Στρατηγική Επικοινωνίας.
Επί τη βάση αυτών των δύο περιοχών εκμάθησης οι φοιτητές διδάσκονται τα βασικά είδη διαφήμισης αλλά και οι πρακτικές που χρησιμοποιεί, τις τεχνικές δηλαδή που συγκροτούν μια διαφημιστική επικοινωνίας (κατά τους ανθρώπους του μάρκετινγκ), αλλά και αυτά της κριτικής και της δομικής ανάλυσης του περιεχομένου των διαφημίσεων, πρώτον, σε συνάρτηση με το κοινό που απευθύνονται και, δεύτερον, σε συνάρτηση με την τοποθέτηση του προϊόντος στην αγορά.

Η διαφήμιση δεν εικάζει αλλά απεικονίζει την καταναλωτική πραγματικότητα και νοοτροπία – θα έλεγε κανείς τη «διεγείρει». Η κατανόηση λοιπόν των ανθρώπινων κινήτρων αλλά και της καθημερινής γλώσσας είναι προαπαιτούμενα μιας επικοινωνίας που επιδιώκει την προσοχή του αναγνώστη/θεατή και την πειθώ του, αποσκοπώντας στην καλλιέργεια εκείνης της αναγνωρισιμότητας που οδηγεί στην προτίμηση και αυξάνει τις πωλήσεις – το μόνο πραγματικό μέτρο επίδρασης και επιτυχίας μιας διαφήμισης.

Έτσι, στο κομμάτι της στρατηγικής ενσωματώνεται η ανάγνωση του επικοινωνιακού ανταγωνισμού και η επιδίωξη μέσα από αυτόν να βρεθεί (και να διατυπωθεί) η ειδοποιός διαφορά του διαφημιζόμενου από τον ανταγωνισμό του.

Μέρος της διδασκαλίας εστιάζεται στο Δημιουργικό των διαφημίσεων, δηλαδή:
1. στην παρουσίαση των εννοιών της δημιουργικότητας στην Επιχειρησιακή Επικοινωνία.
2. στην εξάσκηση των σπουδαστών στην ανάπτυξη της δημιουργικής σκέψης μέσω τεχνικών ανάπτυξης και παρουσίασης ιδεών.
3. στην προσομοίωση του πραγματικού περιβάλλοντος μιας διαφημιστικής εταιρείας και η εργασία σε ομάδας για την εύρεση και ανάπτυξη του διαφημιστικής ιδέας και του διαφημιστικού πλάνου που στηρίζεται σε μια συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική.

Με το πέρας των διαλέξεων αρχίζει η πρακτική εκμάθηση που οδηγεί στη σύλληψη και την εκτέλεση διαφημιστικής καμπάνιας από τους ίδιους τους φοιτητές με θέμα δικής τους επινόησης το οποίο και παρουσιάζουν.

Επιπροσθέτως το μάθημα εξετάσει τη σημασία της βιομηχανίας των μέσων μαζικής επικοινωνίας, σε ένα πλαίσιο αγοράς που σχετίζεται με τις χρήσης χώρου και χρόνου στα διαφημιστικά μέσα. Ξεκινώντας από τα ιδιαίτερα γνωρίσματα κάθε διαφημιστικού μέσου γίνεται αναφορά στις ιδιαιτερότητες καθενός, επισημαίνονται τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και αξιολογείται την καταλληλότητά τους στην επιδίωξη των εκάστοτε διαφημιστικών στόχων.
Σε αυτή τη λογική στο μάθημα αναλύονται οι βασικοί παράγοντες επιλογής διαφημιστικών μέσων και εξετάζεται ενδελεχώς ο τρόπος ανάπτυξης ενός αποτελεσματικού πλάνου επικοινωνίας (media plan) και η ορθή διαχείριση του διαθέσιμου διαφημιστικού προϋπολογισμού (media budget).
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα “νέα” κανάλια επικοινωνίας: τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στη viral διαφήμιση και τη διαφήμιση μέσω κινητού τηλεφώνου.
Το μέρος αυτό του μαθήματος ολοκληρώνεται με το θέμα της διαπραγμάτευσης και την αγορά διαφημιστικού χώρου και χρόνου, καθώς και στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της διαφημιστικής εκστρατείας κατά την εκτύλιξή της και μετά την ολοκλήρωσή της.
Τέλος το μάθημα εξειδικεύει τη διαφήμιση στην έντυπη, ραδιοφωνική, τηλεοπτική και ψηφιακή εκδοχή μέσα από πολλά παραδείγματα, από το 1875 έως και σήμερα.